Agnieszka Salamon

galeriaWiersz jest zawsze jakimś rozebraniem się. Z siebie do siebie. Rozebrać się do wiersza to gorzej niż rozebrać się publicznie, bo pokazujesz światu to, co masz w środku,
w emocjach, górnolotnie mówiąc w duszy. A czasem wchodzisz w role, zakładasz maski, niestety czytelnicy mają skłonność do utożsamiania podmiotu lirycznego
z autorem, świadomość tego nie jest przyjemna. Poza tym wiersze przeszkadzają w życiu, wciskają się tam, gdzie powinno być mrówcze zabieganie o codzienność. Wadzą.

Ale są, nawet gdy milczę dzieją się we mnie.

Zawodowo: uczę języka polskiego, co jest moją pasją i źródłem radości. Prywatnie: jestem mamą najwspanialszej córki świata, która jest dla mnie wszystkim. Do życia potrzebuję sporej dawki ciszy. Tej samej, z której zrodziła się moja skłonność do słów.

 

osobność

Dotykamy  się powierzchniami samotności. Szklany zgrzyt.

Kanciaści, kwadratowi, szorstcy. Papierowi.

Na  dłoniach układamy cieniutkie słowa. Wyziębłe.

Zlizywanie osobności z szyb. Resztek  ściekającej mgły.

Zamknięcie w.

 

w jakichś

i co że nasze szczoteczki śpią w jednym kubeczku

i co że nie osobno

przecież to jeszcze o niczym

przecież to tylko ironia

wkładam sweter ten stary

 ten sprany

dzień z rzędu tych samych

 tych spranych

patrzę na  włosy rozsypane w lustrze

niewykluczone że

mogłabym być całkiem różowa i prosta

w jakichś innych niespranych

w jakichś innych prostych

nie danych mi życiach

***

rude iskry

gdy gładzisz mnie po nagich opuszczonych słowach

samotność jak ból zęba na chwilę przytłumiona

z rzeczy które chciałabym jeszcze tylko ta

 spotkać człowieka

[ i żeby mnie później nie bolał]

 

do wtedy

myślałam

świat jest z pluszu

z ciepłych oparów zupy

z dobrych popękanych dłoni

są w nim ludzie

miękcy i złotawi w spojrzeniu

jak tęczówki mamy

myślałam że świat jest z wełny

jak szalik biegnący wokół szyi

prostymi ściegami

i nie dałam wiary wychodząc w ostrą twardą noc

w monety oczu w lód w stal

do wtedy

***

jest pusto

kiedy pękają we mnie wiersze

Młode czereśnie na deszczu ciszy

 

wiersz poważny( ale tylko trochę)

żyć z wierszami na sumieniu

rozkładać przed miastem nogi metafor

miasto leży jak kłoda

warsztaty stukają

ulice płyną po nic donikąd

ja moja droga muszę iść co rano po bułki

mleko

zakładać twarz jak miasto żadną

ja moja droga muszę wyglądać nijak

oczy przechodniów są czujne jak pieski

ja muszę istnieć w stopniu niewystawanym

jak biały mankiet z czarnego rękawa

ja muszę chodzić spać przed północą

wstawać przed szóstą

ja moja droga jestem poważna

tłumaczyć się z przenośni?

po co mi to

ja rodzę obiady w bólach zmęczone dni z ramion staczam

czasem tylko chcę nie przegapić pierwszych płatków śniegu

( jeden raz całują tak zimno)

ja żyję prosto

czasem tylko mam skrzywienie w kierunku wiersza

 

albo

albo to

gdy rozpłakałam ci się w piwo

bo nagle paru ludzi pogłaskało mnie po włosach

a ja nie jestem przyzwyczajona

albo to

kominek rozdający ciepło

niebieska noc po śniegu

słona

płaczę tylko gdy jest mi dobrze

bo wszystko jest za mocne

zostawia we mnie odciski

zostawia słowa

 

narodzeniowy

moje Boże Narodzenie ma zimne żarówki

kostki lodu w ustach

zajączki kolęd porzuconych na śniegu

a ludzie są ze szronu

trzaska pod nimi wiara jak sucha gałązka

przybiegniesz esemesem z cukrem życzeń

sypanych na oślep

będziemy się dusić sobą w oparach bigosu

udając gloria

nie porodzimy nawet miejsca na kołyskę

Luty 2019
poniedziałek wtorek środa czwartek piątek sobota niedziela
28 stycznia 2019 29 stycznia 2019 30 stycznia 2019 31 stycznia 2019 1 lutego 2019 2 lutego 2019 3 lutego 2019
4 lutego 2019 5 lutego 2019

Kategoria: W BiblioteceMałopolska Chmura Edukacyjna

Małopolska Chmura Edukacyjna
6 lutego 2019 7 lutego 2019 8 lutego 2019 9 lutego 2019 10 lutego 2019
11 lutego 2019 12 lutego 2019

Kategoria: W BibliotecePuzzle w nauczaniu historii - warsztaty dla nauczycieli.

Puzzle w nauczaniu historii - warsztaty dla nauczycieli.
13 lutego 2019 14 lutego 2019 15 lutego 2019 16 lutego 2019 17 lutego 2019
18 lutego 2019 19 lutego 2019 20 lutego 2019 21 lutego 2019

Kategoria: W BiblioteceTworzymy grę w środowisku Baltie - warsztaty dla nauczycieli.

Tworzymy grę w środowisku Baltie - warsztaty dla nauczycieli.
22 lutego 2019 23 lutego 2019 24 lutego 2019
25 lutego 2019 26 lutego 2019 27 lutego 2019 28 lutego 2019 1 marca 2019 2 marca 2019 3 marca 2019
Ibuk
Zapraszamy do wirtualnej czytelni
Ibuk
Artyści
ziemi olkuskiej
PBW
Pedagogiczna Biblioteka Wojewódzka w Krakowie